بسكتبال ، كه به طور عاميانه به آن حلقه گفته مي شود

بسكتبال ، كه به طور عاميانه به آن حلقه گفته مي شود ، [1] يك ورزش تيمي است كه در آن دو تيم ، معمولاً از هر 5 بازيكن ، كه در يك زمين مستطيل شكل با يكديگر مخالف هستند ، با هدف اصلي تيراندازي يك بسكتبال (تقريباً 9.4 اينچ (24) قطر سانتي متر) از طريق حلقه مدافع (يك سبد 18 اينچ (46 سانتي متر) قطر نصب شده 10 فوت (3.048 متر) به ارتفاع پشت در هر انتهاي زمين) در حالي كه مانع شليك تيم حريف از طريق حلقه خود مي شود. يك گل ميداني دو امتياز دارد ، مگر اينكه از پشت خط سه امتيازي ساخته شود ، اگر سه امتياز داشته باشد. بعد از خطا ، بازي به موقع متوقف مي شود و بازيكن خطا مي كند يا خطاي فني را تعيين مي كند ، يك ، دو يا سه پرتاب آزاد يك امتيازي داده مي شود. تيمي كه در پايان بازي بيشترين امتياز را كسب كند ، برنده مي شود ، اما اگر بازي تنظيم شده با نتيجه مساوي منقضي شود ، يك دوره بازي اضافي (وقت اضافه) تعيين مي شود.

بازي انفجار
بازيكنان توپ را با تكان دادن هنگام راه رفتن يا دويدن (دريبل زدن) يا پاس دادن آن به يك هم تيمي ، پيش مي برند كه هر دو به مهارت قابل توجهي نياز دارند. در زمان حمله ، بازيكنان ممكن است از ضربات مختلفي استفاده كنند - دراز كشيدن ، ضربه پرش يا يك زمين بازي. در دفاع ، آنها ممكن است توپ را از يك دريبلر بدزدند ، پاسات را قطع كنند يا ضربه هاي مهار كنند. حمله يا دفاع ممكن است يك ريباند را جمع آوري كند ، يعني يك ضربه از دست رفته كه از لبه يا تخته عقب برمي گردد. بلند كردن يا كشيدن پاي محوري فرد بدون دريبل زدن توپ ، حمل آن يا نگه داشتن توپ با دو دست و از سرگيري دريبل زدن ، يك تخلف است.
پنج بازيكن هر طرف در پنج موقعيت بازي قرار مي گيرند. بلندترين بازيكن معمولاً در مركز است ، دومين بلندترين و قوي ترين آن قدرت جلو است ، بازيكن كمي كوتاه تر اما چالاك تر بازيكن كوچك است و كوتاه ترين بازيكنان يا بهترين بازيكنان توپ توپ محافظ تيراندازي و نگهبان نقطه هستند كه برنامه مديريت مربي را با مديريت اجراي بازيهاي تهاجمي و دفاعي (موقعيت بازيكن) اجرا مي كند. به طور غيررسمي ، بازيكنان ممكن است سه به سه ، دو به دو و يك به يك بازي كنند.